Turlar

SACRA MATER LUCIS Işığın Annesinin Gizemi – Ölümden Doğan Işık

Midyat – Mardin – Hasankeyf
14–16 Ağustos | 2 Gece 3 Gün

Sen, maddeye göre Barbelo’daki biçimi ve ışığa göre ışık bakiresindeki benzerliği aldın. Sen ve diğer Meryemler — kutsanmış olanlarsınız. Senin sayende karanlık yükseldi; içinde bulunduğum maddi beden senden çıktı, onu arındırdım ve saflaştırdım. Pistis Sophia’nın (ilahi hakikatin) sözlerini ilan etmeni emrediyorum.”

15 Ağustos, Doğu Hristiyan geleneğinde Meryem Ana’nın göğe yükselişi olarak kabul edilen ve özellikle Süryani toplulukları için derin anlamlar taşıyan kutsal bir gündür. Bu özel tarihte, Midyat’ta gerçekleşen kadim bir ritüele tanıklık etmek üzere yola çıkıyoruz.
Meryem; ışığın annesi, dünya yaşamının taşıyıcısı, varoluşun kaynağı ve bereketin sembolüdür. 15 Ağustos, Süryani geleneğinde “Meryem Ana’nın intikali” olarak anılır ve dünyanın farklı yerlerinden Süryanilerin bir araya gelerek bu kutsal günü idrak ettikleri önemli bir zamandır. Bu yolculuğun tarihi özellikle bu nedenle seçilmiştir.
Bu yolculuk bir turistik gezi değildir.
Bu bir mana seyahatidir.

Mana yolculuğu, bireyin manevi bir yolculuğa çıkmasını ifade eder ve bu yolculuk, bir dönüşüm sürecini içerir. Yolculuğun başlangıcındaki birey ile sürecin sonunda ulaşılan birey aynı değildir. Bu değişim, hem içsel hem de dışsal boyutları kapsayan bir olgunlaşma sürecidir. Yol, bu anlamda yalnızca bir hareket değil; aşamalarla ilerleyen, her aşamada yeni bir idrak ve dönüşüm sağlayan dinamik bir süreçtir.

Bu seyahatte;
Doğu Hristiyanlığı içinde Meryem Ana inancının izlerini, Anadolu’daki dişil kutsallık geleneğini ve bu geleneğin daha eski katmanlarında yer alan İnanna ve İştar gibi MA ana figürleriyle olan sürekliliğini ele alacağız.

Meryem ana, Mecdelli Meryem, Haç sembolizmasının batini anlamını ve Işık yolcularına neden "Adem ile Havva" dendiğine bakacağız.

Aynı zamanda, anaerkil bir perspektifi koruyan Ezidî inanç sistemi üzerinden kutsal dişilin bilgi alanına ve “ölüm bilgeliği” kavramına temas edeceğiz.

Güzergâhımız; Mardin, Midyat, Hasankeyf, terk edilmiş bir Ezidi köyü olan Mağara Köyünü kapsamaktadır. Mezopotamya'yı tarihsel bir alanın ötesinde sembolik ve ruhsal bir hafıza mekânı olarak ele alınacağız.

Bu yolculukta önceliğimiz; fotoğraf çekmek, alışveriş yapmak ya da yüzeysel deneyimler biriktirmek değildir.

Aksine; yerel halkın ve kadim toplulukların mahremiyetine saygı duymak, onları bir gözlem nesnesine dönüştürmeden etik ve duyarlı bir temas kurmaktır.